Dolny Śląsk bocznymi dróżkami.

piątek, 11 października 2013

Okoliczności przyrody

Szkoda, że nie każdy dzień zaczyna się w ten sposób.





Słońce dopiero się budzi i powoli zaczyna wyglądać między drzewami. Trzeba szybko ruszać, bo chłód wczesnego poranka jest przeraźliwy. Nie bardzo pomagają cztery warstwy odzieży i zimowe skarpety. Staram się nie oddychać zbyt głęboko, bo para osiada mi na okularach. Żałuję, że nie wzięłam rękawiczek. No tak, ale jak zbierać grzyby w rękawiczkach.





Oczywiście obrzeża lasu są tak wydeptane przez grzybiarzy, że tylko takie okazy można tam znaleźć.








Takie piękne i niezjadliwe. Zawsze można poszukać pod nimi krasnoludków.






Podobno w smaku są bardzo przyjemne. Ciekawe dlaczego zazwyczaj jest tak, że to co ładne i smaczne nam szkodzi. Czekoladki i ciasteczka też są bardzo smaczne i bywają dekoracyjne. Tylko szkoda, że tak ciężko jest się pozbyć skutków ich nadmiernego spożycia.





Zrezygnowałam z poszukiwań grzybów, których ani widu, ani słychu i skupiłam się na zdjęciach przyrody.




Co kilkanaście metrów takie wielkie mrowiska.








Postanawiam przyjrzeć im się z bliska. Łapczywe mrówki zaczynają się po mnie wspinać, z ciekawością włażą do rękawów i nogawek. Zaczynam się wycofywać, kiedy mój wzrok pada na małego grzybka, który ledwo wystaje z ziemi.



Zaczynam się kręcić na kolanach opędzając od natarczywych mrówek i odnajduję kolejne maleństwo.




Grzyby chyba lubią mrowiska.




Tylko na czworakach mogłam dojrzeć takie maleństwa wielkości guzika.



Szyszka w porównaniu z nim, to wielkolud.





I tak okoliczności przyrody pomagały mi odnajdować kolejne grzyby. Przy tym dziurawym pniu znalazłam małego podgrzybka. Kolejny raz padam na kolana, nie zwracając uwagi na przemoczone spodnie.




Przestałam się więc nastawiać na grzyby. Na zupełnym luzie szukałam tylko ciekawych obiektów do zdjęć.



I odnajdowałam i jedno i drugie. Pojedynczo i rodzinami.



Tak, jak w życiu. Im bardziej się napinamy i marudzimy, że nam nie wychodzi, tym bardziej cel się oddala. Natomiast kiedy pozwalamy sobie na luz, wszystko przychodzi samo bez specjalnych zabiegów i starań. Tak przy okazji.

34 komentarze:

  1. To prawda, kiedy odpuścimy wszystko zaczyna układać się samo :)
    Ale przyznaj się, tylko tak szczerze....z tymi grzybami to mrówki Ci pomogły? Tak jak w bajce o Szewczyku? ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. no dobra przyznaję :) szkoda tylko, że były takie kąśliwe :D

      Usuń
  2. Odpowiedzi
    1. mnie też :) taka smuga na dobry początek dnia :D

      Usuń
  3. Końcowa konkluzja bardzo do mnie przemówiła!
    Grzybki i spacerek - wspaniałe!
    Buziaki wielkie posyłam i życzę jeszcze wielu takich wypraw zanim spadnie śnieg :******

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oby ten śnieg nie nadszedł :)) dlatego chłonę teraz każdą chwilę :)
      buziaki :D

      Usuń
  4. E tam, takie ładne czerwone i od razu niezjadliwe. Wszystkie są jadalne, jedynie niektóre z nich tylko raz.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. masz rację, zjadliwe, a nawet smaczne :)

      Usuń
  5. Boooooooorze szumiący, jakie piękne te plamy słoneczne!!!

    OdpowiedzUsuń
  6. Czytałam kiedyś ksiązkę "Pollyanna"
    Byłam wtedy smarkata,właśnie sobie uświadomiłam,że chętnie ,bym do nie j wróciła :)
    Też ostatnio fotografowałam muchomorki :)
    zapraszam do mnie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pollyanna była moim wzorem :)
      dziękuję i zajrzę na pewno :D

      Usuń
  7. Ja tam lubię spacerować po lesie, bo zawsze coś ciekawego można zobaczyć, a może i przy okazji grzyby się znajdą :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ja też lubię las, w każdym miejscu jest inny, ciekawy :)

      Usuń
  8. O rany...Zdjęcia super, poczułam zapach lasu...:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A grzybki czerwone...Niezjadliwe? Nie dowiesz się, musisz spróbować ;-) Z tego co wiem, da się je zjeść, tylko doznań smakowych możesz nie opisać ;-DD

      Usuń
    2. czytałam, że suszone mają działanie narkotyczne, można mieć kolorowe wizje :)) chyba jednak nie spróbuję, wolę wizje na trzeźwo :)

      Usuń
  9. Zapachnialo jesienia...
    Piekne to swiatlo w lesie...
    J.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. lubię leśne światło, przebłyskujące między drzewami :)

      Usuń
  10. Odpowiedzi
    1. i bardzo owocny :) grzyby znowu w solarium ;D

      Usuń
  11. Czerpmy z życia jak najwięcej..jak najwięcej takich chwil:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Zbierania grzybów nie lubię, ale las uwielbiam:))
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ja też lubię las, a kiedy jeszcze znajdę jakiegoś grzyba to jestem w swoim żywiole :)

      Usuń

  13. Co za tęczowa droga w tej Twojej okolicy, i krasnoludki tam macie pod tymi muchomorami, jak zwykle blizko natury to tylko u Ciebie:)
    Pozdrawiam
    eksperyment-przemijania.blog.onet.pl
    http://kadrowane.bloog.pl/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. krasnoludki też były, ale sprytnie chowały się przed obiektywem :)
      pozdrawiam :D

      Usuń
  14. Piękny ten las, piękne zdjęcia. Chyba lubisz chodzić po lesie:) i na pewno go czujesz:) Takich małych grzybów podobno nie należy zbierać? Jest duże ryzyko pomyłki:(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. też czytałam o niebezpieczeństwie zbierania małych grzybów, dlatego niektóre zostawiałam w lesie. las mnie zachwyca. każde drzewo inne, mech w różnych odcieniach zieleni i ta tajemnicza cisza....

      Usuń